نه اين‌كه در عرض راه و يا در بصره مدّت مديدى متوقّف شده ، بعد از آن داخل بغداد شود . اين تعقّب مقولهء اهل لغت و اصول است . و « فاى » براى فوريت حقيقى نيست به اين معنا كه حصول دوّمى بلافاصله بعد از حصول اوّلى باشد . مگرنه آن‌كه در قرآن كريم آمده است : لا تَفْتَرُوا عَلَى اللَّهِ كَذِباً فَيُسْحِتَكُمْ بِعَذابٍ « 1 » و عذاب از افترا متأخر است . 1318 - ادغام بعضى از اعراب « نون وقايه » را داخل « عن » و « من » نمىكنند . مىگويند : « عنّى » و « منّى » به تخفيف نون كه واحدهء اصليّه باشد نه مشدّد كه آن را بر نون وقايه ادغام كنند . 1319 - ظرف فاصل در بعضى از كلام عرب ، ظرف در بين مضاف و مضاف اليه فاصل است . چنان‌چه در اين بيت واقع شده : كما خط الكتاب به كف يوما * يهودي يقارب او يزيل * * * همان‌طور كه نامه يهودى را روزى با دست خود نوشته حال چه سطرها نزديك باشد و چه دور . « 2 » « يوما » ظرف در بين « كف » كه مضاف و « يهودى » كه مضاف اليه است ، فاصل شده است . 1320 - زمانهء ناپايدار و لو كانت الدنيا تدوم بأهلها * لكان رسول اللّه فيها مخلدا ( حسّان ) * * * و اگر جهان پايدار بود و مردم زمانه جاويدان بودند همانا پيغمبر خدا هميشگى و جاويدان بود . * * *

--> ( 1 ) . سورهء طه ، آيهء 61 . ( . . . بر خدا دروغ نبنديد كه خدا شما را با عذابى [ سخت ] هلاك مىكند . . . ) ( 2 ) . ( معنى اين بيت با توجه به ابيات قبل قابل فهم است كه اين‌جا نيامده و فقط واسطه قرار گرفتن ظرف بين مضاف و مضاف اليه محل شاهد است ) .